Homepage van Cyril Lansink

Direct naar inhoud

Menu
Home
Freelansink
Cyril Lansink
Contact
Cyril Lansink
cyril.lansink@hetnet.nl
Teksten
boekrecensies
de fiets
essays/artikelen
kindergedichten
taalkruimels
weblog
interviews

Februari


No country for everyman (29/2)

Gisteren naar de film van de gebroeders Coen, No country for old men. Zo ijzingwekkend, zo onontkoombaar, zo meedogenloos pijnlijk wordt daarin de belichaming van het ultieme kwaad verbeeld - het kwaad dat elke hoop op gerechtigheid, op verlossing vernietigt - dat ik totaal murw geslagen naar buiten kwam. Met een knoop in mijn maag fietste ik naar huis, met een knoop in mijn maag werd ik vanmorgen wakker, beelden van de film nog steeds op mijn netvlies. Ik zal niemand deze steengoede film aanraden.


Een komkommer in de vroege lente (27/2)

De lente kondigt zich aan. De eerste bomen beginnen te bloesemen. Hier en daar is een vogel al met takjes in de weer. Ook zag ik al de blote kuiten van een wielrenner. Maar voor kortgerokte meisjes is het helaas nog te vroeg. We doen het nog maar even met de boerkinibabe - een hoogstzelden voorkomend exemplaar in de Nederlandse zwemwateren dat door speurwerk van Netwerk aan het volk getoond kon worden.
Leve de Nederlandse onderzoeksjournalistiek die van elk jaargetijde komkommertijd weet te maken.


De functie van God (24/2)

Zonder geloof kun je niet functioneren, zo vertelde Jan Peter aan een of andere televisiedominee. Laten we er voor het gemak van uitgaan dat hij met 'je' alleen zichzelf bedoelde, en niet sprak voor alle mensen die hij geacht wordt te vertegenwoordigen. Als ik hem goed begrijp had onze premier het Nederlandse volk dus nooit zo kunnen voorliegen over Irak, en nooit zo als een slaafs hondje achter Bush (ook zo iemand die zonder geloof niet kan functioneren) aan kunnen lopen, als hij God niet achter zich wist.


Burger zoekt politicus (24/2)

Ondanks de gratis reclame van André Rouvoet trok de film Deep Throat maar 900.000 kijkers. Naar het kuise Boer zoekt vrouw - wel veel tepels van koeien en varkens maar verder niets onbetamelijks te zien - keken elke week wel vier keer zo veel mensen. Dat moet de politieke voormannen van de normen en de waarden toch deugd doen.
Dat Rouvoet c.s. niets te melden hebben over de morele bedenkelijkheid van de formule van Boer zoekt vrouw - liefde via keuring en selectie aan de poort - blijft ondertussen wel erg jammer. Maar je kunt als naar moreel leiderschap snakkende burger natuurlijk niet alles hebben.


Jansen en Jansen (21/2)

Voor de tweede keer heeft Janine Jansen met het Rotterdams Philharmonisch Orkest onder leiding van Valery Gergjew als soliste het Vioolconcert van Tsjaikovski gespeeld. Recensent Kasper Jansen probeert de virtuositeit van de violiste in zijn taal te evenaren: ‘Toen imponeerde Janine Jansen met technische trefzekerheid en muzikale bravoure in gloedvolle rembrandtieke tonen, met elegische mildheid in het tweede deel en zigeunerachtige vurigheid in de finale. Nu werden al die kwaliteiten nog sterker aangezet in een afwisseling van melancholie en driftige dramatiek, met een superieure cadens, met nog meer verfijning en een duizelingwekkend, vliegensvlug gespeeld slotdeel.' (NRC) Dit lijkt me typisch een voorbeeld van: ik kom woorden tekort.


Toeval bestaat 2 (16/2)

‘Op zaterdag 16 februari 1998 nam Martha [Gellhorn], negenentachtig jaar oud, een pil in die ze een paar jaar daarvoor speciaal met dat doel had aangeschaft, en stierf.' Ik ben op de laatste bladzijde aangekomen van haar brievenboek dat ik de afgelopen anderhalve week met zoveel enthousiasme en bewondering heb gelezen. Vandaag is het zaterdag 16 februari 2008...


Toeval bestaat (15/2)

Gisteren was het Valentijnsdag en dus trotseerde ik de kou om in de stad een rode roos te gaan kopen. Bij de bewaakte fietsenstalling krijg ik een bonnetje met nummer 7777! Vier zevens: dat is samen 28. En dat op 14-2. (14 maal 2 is ook 28.) In het jaar 2008! Ik koop de roos en geef hem thuis aan de vrouw die ik ontmoette - ja, u raadt het goed - op haar 28ste.


Een principiële discussie (13/2)

Er is weer iets dat de coalitie verdeelt. Deze keer gaat het niet om Uruzgan, een onderzoek naar de Irak-politiek of het ontslagrecht - over die onderwerpen zijn ze het nu allemaal eens - maar om de oppasoma's. CDA en Christenunie (daarin gesteund door SGP en Groenlinks) willen dat zij geld krijgen voor de opvang van hun kleinkinderen, de PvdA (daarin gesteund door de SP en de VVD) wil daar niet aan. Financiële argumenten mogen niet doorslaggevend zijn, vindt Kamerlid Mirjam Sterk, het gaat om een principiële discussie - de familie als hoeksteen van de samenleving? - waar staatssecretaris Dijksma voor wegloopt. Zij op haar beurt ziet vooral haken en ogen. ‘Onwenselijk en onhaalbaar,' zo stelt ze ferm.
De Nederlandse politiek is echt geweldig. Een principiële discussie over de subsidie aan oppasoma's: hoe kom je erop. Die de coalitie verdeelt. Helaas is het, zo is uit Haagse kringen vernomen, voor de betrokken volksvertegenwoordigers geen halszaak: een kabinet dat valt over het beleid ten aanzien van de oppasoma's, dat gaan we dus jammer genoeg niet meemaken. (Overigens vind ik dat de oppasopa's er in het verhaal bekaaid van af komen, evenals de oppasburen en de oppasvrienden.)


Vrienden en minnaars (11/2)

Martha Gellhorn (genadeloos eerlijk): 'Ik heb nog steeds een paar vrienden, mannen, en zij betekenen samen met de dode vrienden altijd meer voor me dan minnaars. Minnaars leken me om de een of andere reden nooit serieus, er was iets wat ik nooit helemaal kon geloven - zelfs midden in de aangrijpendste, heftigste stadia van een verhouding was ik eigenlijk altijd liever bij mijn vrienden, want die waren mij eigen, daar hoorde ik bij. Ik vond dat erg raar (jij waarschijnlijk ook), heel onvrouwelijk & misschien wel aseksueel van mezelf. Ik hield alleen van de mannenwereld - niet van de wereld van mannen en vrouwen. Ik hield alleen van de mannen als ze zichzelf waren, niet zoals ze werden in hun relatie met vrouwen. Misschien ben ik van nature een bezoeker - iemand die als vreemdeling andermans grondgebied betreedt zonder een eigen terrein te hebben.'


Tot de dood ons scheidt II (11/2)

De echtscheidingsbeurs is achter de rug. (Zie ook weblog 31/1.) In de Volkskrant staat er vandaag een mooi verslag over. De organisatoren van de beurs bleken ook nog iets anders bedacht te hebben: het concept van de relatiegarantiepolis. ‘Tegen een luttel bedrag verzekeren partners zich tegen het inzakken van de relatie: in een jaarlijks "huwelijks-APK" bij een relatietherapeut bespreken de partners hoe het gaat.' En als het desondanks toch nog mis mocht gaan, dan zijn de twee ex-geliefden ook verzekerd tegen de kosten van advocaten en andere bemiddelaars.
Je denkt onwillekeurig aan een scetch van Koot en Bie maar het is dus echt. Oftewel, de werkelijkheid is minstens zo gek als wat je kunt verzinnen.


Samenvatting van het belangrijkste nieuws (9/2)

De boer zoekt (nog steeds) een vrouw en Peter R. de Vries gaat over lijken.


Sterke vrouw (8/2)

Ondertussen ben ik als redacteur bezig met een dik brievenboek van de Amerikaanse schrijfster Martha Gellhorn (1908-1998). Ik had nog nooit iets van haar gelezen. Maar dat wordt nu meer dan goed gemaakt. Schitterend. Wat een schrijflust en levenspassie spreekt er uit haar epistels - om jaloers op te worden, en om je aan op te trekken... Een sterke vrouw, zoals dat heet. (Bij een sterke man heb je heel andere associaties.) 'Ik heb niets aan een vent die niet zonder mij kan', schrijft ze naar aanleiding van een van haar liefdesaffaires.


Aankondiging (8/2)

Elk jaar is er die eerste dag dat je voelt dat de winter toch weer plaats zal maken. Zo'n vleug van warmte, de eerste jubelende vogel. Vandaag, vrijdag acht februari, is die dag.
Lente, o lente, wat ben je vroeg. Maar wees welkom en blijf zolang je wilt.


Tip (5/2)

Op nog geen dertig kilometer van Nijmegen - tussen Kleef en Kalkar - en ik was er nog nog nooit geweest: Museum Schloss Moyland. Schilderijen, tekeningen, etsen, beeldhouwwerk: er is heel veel mooi werk (van voor mij onbekende kunstenaars), in een prachtig gelegen kasteel(tje). Zo kreeg een treurige regenachtige februaridag in de carnavalsvakantie toch nog enige allure. We hebben onszelf beloofd dat we over niet al te lange tijd (laten we zeggen: binnen een jaar) terugkomen - tenslotte hebben we meer niet dan wel bekeken. Zie: www.nl.wikipedia.org/wiki/Slot_Moyland


Li Ping Pong - oftewel: Help, de Chinezen komen (3/2)

Bij het top 12-toernooi waarin de beste tafeltennissters van Europa tegen elkaar uitkomen is onze landgenote Li Jiao doorgedrongen tot de halve finale door Ni Xia Lian uit Luxemburg te verslaan. Daarin moet ze het opnemen tegen de Duitse Wu Jiaduo. De andere halve finale gaat tussen Li Qian uit Polen en de Wit-Russische V. Pavlovitsj die in de kwartfinale van de Oostenrijkse Liu Jia wist te winnen.