Homepage van Cyril Lansink

Direct naar inhoud

Menu
Home
Freelansink
Cyril Lansink
Contact
Cyril Lansink
cyril.lansink@hetnet.nl
Teksten
boekrecensies
de fiets
essays/artikelen
kindergedichten
taalkruimels
weblog
interviews

Col de la Marwien

Mijn favoriete klim is - naast de Holdeurn - de Col de la Madeleine. Omdat ze zo lang is, omdat ze zo gelijkmatig loopt, omdat ze zowel mooi is van de ene als van de andere kant, omdat ze precies op 2000 meter eindigt... Maar vooral omdat ze Col de la Madeleine heet.

Col de la Madeleine, col de la Madeleine - terwijl ik haar bedwing proef ik haar naam op mijn tong, prevel die zachtjes voor me uit en laat mijn verbeelding zijn gang gaan. En zie, het is net alsof er extra kracht in mijn benen stroomt. Hoe gemakkelijk kan fietsen zijn, voortgestuwd door een naam zijn hoofd, hart en benen in volmaakte harmonie.

Doping voor de ziel...Madeleine, Madeleine, Madeleine.

Maar laat ik niet overdrijven. Wat moeten Buffels met zoveel persoonlijke lyriek? Buffels fietsen niet op namen, maar op triples, hartslagmeters en tomatenpuree. Buffels zijn prozaïsche dieren, een col is een col is een col, poëtischer moeten we het niet maken.

En voor het beklimmen van een col is brandstof nodig. Proef haar naam zo vaak je wilt maar als er niet genoeg in de tank zit dan wordt ze een kreng die je uitlacht om je gezwoeg en gehijg. Laat ik het maar eerlijk toegeven: geen Madeleine zonder Marwien; geen euforie om het veroveren van een meisje zonder de zorg van een moeder; geen doping voor de ziel zonder een (h)eerlijke pot eten die het lichaam weer op krachten brengt.

Recept

Voor 4 personen of voor 2 wielrenners na een dag in de Alpen

1 ui, paar wortels, 2 appels, rozijnen, 1 blik (400 gram) groene linzen, kerrie, honing, gemberstroop en/of -stukjes én rijst of couscous

Fruit de klein gesneden ui in flink wat boter of olie. Doe er kerrie bij. Snijd de (winter)wortels klein en doe de stukjes bij de ui. En laat ze goed smoren (eventueel met een beetje water). Snijd de appels in stukjes en voeg die toe. Daarna een flinke hoeveelheid (geweekte) rozijnen. Laat alles zacht worden maar niet te. Doe ten slotte de linzen erbij. Maak eventueel op (zoete) smaak met honing en gember.

Bij ons thuis noemen ze het oneerbiedig het Cyrilleprutje. We eten het met couscous of (zilvervlies)rijst.

What's in a name? Ik opteer in voor een andere naam voor deze gemakkelijke, smakelijke, voedzame én koolhydraatrijke maaltijd.

Neem een diep plastic bord. Vul hem royaal met couscous of rijst. Schep daarna zoveel van de saus - of zo je wilt: het prutje - op dat er een mooie berg ontstaat, hoe hoger hoe beter. Denk daarbij aan de zware dag van morgen. Prijs je gelukkig met wat hier voor je staat en noem het bij zijn ware naam: Col de la Marwien.